واکاوی وصیت نامه سیاسی، الهی امام خمینی(ره) از دیدگاه ژئواستراتژیک

پیروزی انقلاب اسلامی ایران در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به عنوان پدیده ای بی نظیر در جهان ژئوپلیتیک قرن بیستم، بسیاری از معادلات سیاسی را با تحولات عمده مواجه کرد. مهم ترین شاخصه های ژئوپلیتیکی انقلاب اسلامی ، ماهیت ایدئولوژی « دینی و اسلامی » بودن این انقلاب بود که پس از تجربه در فضاهای سیاسی : مشروطیت و در ادامه رژیم سلطنت پهلوی اول که بی محابا با دین به بهانه اعتقاد به امری مرتجعانه و بازگشت به عقب ماندگی می جنگید ، همچنین پهلوی دوم که منادی حرکت به سوی تمدن بزرگ بود و اسلام سیاسی و انقلاب را در صدر اهداف کارشکنی های خود قرار داده بود پا به عرصه سیاسی جهان گذاشت. در این میان امام خمینی (ره) ، توانست حاکمیتی مبتنی بر پدیده ژئواستراتژیک انقلاب اسلامی را پایه گذاری کند. هد فگذاری این پژوهش بر این اساس است که اصول و قواعد مشتمل بر وصیتنامه سیاسی الهی امام خمینی (ره ) ، علاوه بر تعیین مسیر حکمرانی انقلاب اسلامی از قابلیت ژئواستراتژیک برخوردار است که کنکاش در آن ره آوردهای علمی و عملی را در جغرافیای سیاسی کشور ایران و روابط و برنامه های استراتژیک چند وجهی مبتنی بر صدور انقلاب به کشورهای منطقه و جهان را به همراه داشته است. این تحقیق نشان می دهد وصیتنامه سیاسی الهی امام خمینی(ره) نه تنها ماهیت ایجابی و توصیه ای ، بلکه دستور العملی استراتژیک با مفهوم استراتژی ژئوپلیتیکی ایران برای صدور انقلاب به عنوان اصلی ترین محور سیاست بین المللی جمهوری اسلامی ایران بوده و بین مفاهیم ژئو استراتژی و صدور انقلاب همبستگی مفهومی وجود دارد .

کلیدواژه ها:

ژئوپلیتیک ، ژئو استراتژی ، وصیتنامه سیاسی الهی امام خمینی (ره ) ، صدور انقلاب