تحول روش های تدریس در محیط های یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی

تحولات اخیر در حوزه هوش مصنوعی موجب بازتعریف روش های سنتی تدریس و یادگیری در محیط های آموزشی شده است. فناوری های هوشمند با توانایی تحلیل داده ها، ارائه بازخورد لحظه ای، شخصی سازی مسیر یادگیری و خودتنظیمی آموزشی، نقش معلمان را بازتعریف نموده و تجربه یادگیری دانش آموزان را به طور چشمگیری بهبود بخشیده است. در این روند، محیط های یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی نه تنها فرصتی برای افزایش اثربخشی آموزشی فراهم کرده اند بلکه چالش های اخلاقی، اجتماعی و حرفه ای نیز در برابر نظام های آموزشی قرار داده اند. هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک شریک آموزشی در برنامه ریزی، اجرا و ارزیابی فرایند تدریس ایفای نقش نماید که این موضوع مستلزم دانش و مهارت های جدید برای معلمان است. علاوه بر این، محیط های یادگیری هوش محور با فراهم کردن امکان تطبیق روش های تدریس بر اساس سبک های یادگیری متفاوت، موجب افزایش مشارکت و انگیزش یادگیرندگان شده اند. با این حال، چالش هایی چون حفظ حریم خصوصی داده ها، ابهامات اخلاقی در تصمیم گیری های هوشمند آموزشی و تغییر نقش های سنتی معلم نیازمند بررسی و راهکارهای عملی است. این مقاله به صورت تحلیلی به بررسی چگونگی تحول روش های تدریس، نقش هوش مصنوعی در پشتیبانی از یادگیری، مزایا و محدودیت های این تحولات و چشم انداز آینده نظام های آموزشی می پردازد و درک عمیق تری از پتانسیل و محدودیت هوش مصنوعی در آموزش و تربیت ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی ، روش تدریس هوشمند ، شخصی سازی آموزشی ، مشارکت معلم–AI ، چالش های اخلاقی در آموزش