بررسی میزان تاثیر بخشی عوامل کلیدی موفقیت در یادگیری الکترونیکی: از زیرساخت تا انگیزش

یادگیری الکترونیکی به عنوان پارادایمی نوین در عرصه آموزش، پتانسیل بی بدیلی برای دسترسی، انعطاف پذیری و شخصی سازی آموزش فراهم کرده است. با این حال، موفقیت و اثربخشی آن به شدت تحت تاثیر حضور و تعامل مجموعه ای از عوامل کلیدی است. این مقاله با هدف بررسی نظام مند میزان اثربخشی مهم ترین عوامل موفقیت در یادگیری الکترونیکی و تحلیل سهم نسبی هر یک در پیش برد outcomes یادگیری، تدوین شده است. با استفاده از روش فراتحلیل و مرور پژوهش های داخلی و خارجی در بازه زمانی ۱۳۹۰-۱۴۰۲ شمسی (۲۰۱۰-۲۰۲۳ میلادی)، عوامل در پنج دسته اصلی **فنی-زیرساختی، آموزشی-پداگوژیک، محتوایی، فردی-روان شناختی و سازمانی-حمایتی** طبقه بندی و اثربخشی هر کدام سنجیده شده است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه عوامل فنی پیش شرط ضروری هستند، اما عوامل آموزشی-پداگوژیک (با میانگین اثر ۰.۵۶) و فردی-روان شناختی (با میانگین اثر ۰.۵۲) بیشترین سهم را در پیش بینی موفقیت یادگیرندگان دارند. همچنین، تعامل مثبت و معناداری بین کیفیت محتوا و خودتنظیمی یادگیرنده مشاهده شد. در پایان، مدلی یکپارچه از عوامل کلیدی موفقیت ارائه شده و راهکارهای عملی برای بهینه سازی هر عامل در بافت آموزشی ایران پیشنهاد گردیده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری الکترونیکی ، عوامل کلیدی موفقیت ، اثربخشی آموزشی ، فراتحلیل ، پداگوژی دیجیتال ، خودتنظیمی