بررسی رابطه سیستم های مدیریت یادگیری و روش های تدریس الکترونیکی با افزایش مشارکت دانش آموزان و بهبود فرآیند تکنولوژی آموزشی

این مقاله به بررسی رابطه پویا و متقابل میان سه مولفه کلیدی در عصر آموزش دیجیتال می پردازد: **سیستم های مدیریت یادگیری (LMS)**، **روش های تدریس الکترونیکی**، و **مشارکت فعال دانش آموزان**، و چگونگی تعامل این سه عامل در جهت **بهبود مستمر فرآیند تکنولوژی آموزشی** در مراکز آموزشی. با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی، نشان داده می شود که سیستم های مدیریت یادگیری صرفا به عنوان بسترهای فنی منفعل عمل نمی کنند، بلکه هنگامی که با روش های تدریس الکترونیکی سازگار و فعال کننده (همچون یادگیری ترکیبی معکوس، یادگیری مبتنی بر پروژه دیجیتال، و آموزش مشارکتی برخط) همراه شوند، می توانند به طور معناداری مشارکت شناختی، عاطفی و رفتاری دانش آموزان را افزایش دهند. به نوبه خود، این مشارکت افزوده، داده های ارزشمندی برای ارزیابی و بازنگری مستمر در کاربرد تکنولوژی آموزشی فراهم می آورد. این مقاله مدلی چرخه ای ارائه می دهد که در آن بهبود در هر یک از این مولفه ها، موجب تقویت و بهبود دیگری می گردد. در پایان، راهکارهای عملی برای مدیران، معلمان و تصمیم گیران آموزشی جهت به حداکثر رساندن این رابطه هم افزا و ایجاد اکوسیستم های یادگیری دیجیتال پویا و اثرگذار ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

سیستم مدیریت یادگیری (LMS) ، روش تدریس الکترونیکی ، مشارکت دانش آموزان ، تکنولوژی آموزشی ، بهبود فرآیند ، مراکز آموزشی