بررسی در زمینه تاثیر ناکامی بر میزان پرخاشگری در بین دانش آموزان

این مقاله به بررسی رابطه میان تجربه ناکامی و بروز پرخاشگری در دانش آموزان می پردازد. ناکامی به عنوان وضعیتی روانی تعریف می شود که در نتیجه موانع داخلی یا خارجی در راه دستیابی به اهداف، نیازها یا خواسته ها ایجاد می شود. پرخاشگری نیز به رفتارهایی اطلاق می گردد که با قصد آسیب رسانی به دیگران یا خود همراه است. مقاله حاضر با استفاده از روش مروری-تحلیلی و با بررسی مطالعات داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که ناکامی یکی از عوامل اصلی برانگیزاننده پرخاشگری در محیط های آموزشی است. عوامل مختلفی از جمله شکست تحصیلی، طرد اجتماعی، مقایسه شدن، محدودیت های محیطی و فشارهای روانی می توانند منجر به تجربه ناکامی شوند. این تجربه در صورت عدم مدیریت صحیح، به واکنش های پرخاشگرانه کلامی، فیزیکی یا رابط ای منجر می شود. مقاله همچنین راهکارهای پیشگیرانه و مداخله ای را برای کاهش ناکامی و مدیریت پرخاشگری در مدارس ارائه می دهد. این راهکارها شامل ایجاد محیط آموزشی حمایتی، آموزش مهارت های حل مسئله، تقویت هوش هیجانی و اجرای برنامه های مداخله ای مبتنی بر شواهد است.

کلیدواژه ها:

ناکامی ، پرخاشگری ، دانش آموزان ، روانشناسی تربیتی ، مدیریت خشم ، محیط آموزشی