کاربرد شعر و داستان های فارسی در برنامه های پرورشی برای تقویت سلامت روان و مدیریت هیجانات دانش آموزان

در نظام های آموزشی معاصر، توجه به عوامل موثر بر سلامت روان و رشد هیجانی دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. سلامت روان به عنوان یکی از ارکان اساسی رشد همه جانبه، نقش مهمی در شکل گیری شخصیت، روابط اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. در این میان، برنامه های پرورشی مدارس می توانند با بهره گیری از ظرفیت های فرهنگی و هنری، به ویژه شعر و داستان های فارسی، زمینه مناسبی برای تقویت سلامت روان و آموزش مدیریت هیجانات فراهم آورند. با وجود این ظرفیت ارزشمند، نقش ادبیات فارسی در برنامه های پرورشی و تاثیر آن بر بهبود وضعیت هیجانی دانش آموزان در برخی محیط های آموزشی کمتر مورد توجه قرار گرفته است.پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد شعر و داستان های فارسی در برنامه های پرورشی و تاثیر آن بر سلامت روان و مدیریت هیجانات دانش آموزان انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری هدفمند از اشعار و داستان های فارسی با مضامین اخلاقی، انسانی و عاطفی می تواند به افزایش خودآگاهی هیجانی، تقویت همدلی، کاهش اضطراب و ارتقای توانایی کنترل هیجاناتی همچون خشم، ترس و غم در دانش آموزان کمک کند.بررسی مطالعات مرتبط در حوزه تعلیم وتربیت، روان شناسی و ادبیات فارسی بیانگر آن است که شعر و داستان، به دلیل ماهیت غیرمستقیم و تاثیرگذار خود، ابزار مناسبی برای انتقال مفاهیم روان شناختی و هیجانی به دانش آموزان محسوب می شوند. استفاده از این آثار در سال های حساس رشد عاطفی و اجتماعی، می تواند نقش موثری در شکل گیری نگرش های مثبت، افزایش تاب آوری روانی و تقویت مهارت های سازگاری هیجانی ایفا کند. در مقابل، بی توجهی به آموزش مهارت های هیجانی در برنامه های پرورشی ممکن است زمینه ساز بروز مشکلات روانی، رفتاری و کاهش تعاملات اجتماعی سالم در دانش آموزان شود.نتایج این پژوهش نشان می دهد که به کارگیری آگاهانه شعر و داستان های فارسی در برنامه های پرورشی مدارس می تواند به عنوان راهکاری موثر در ارتقای سلامت روان، بهبود مدیریت هیجانات و رشد عاطفی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد و نقش مهمی در افزایش کیفیت تربیت و آموزش ایفا کند

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، برنامه های پرورشی ، سلامت روان ، شعر و داستان ، مدیریت هیجانات