آموزش مهارتهای زندگی و تاثیر آن بر کاهش آسیب های اجتماعی نوجوانان

نوجوانی مرحله ای حساس از رشد انسان است که با تغییرات جسمی، روانی و اجتماعی گسترده همراه است و بروز آسیب های اجتماعی مانند پرخاشگری، بزهکاری، اعتیاد و رفتارهای پرخطر در این دوره، نگرانی های جدی برای خانواده و جامعه ایجاد می کند. آموزش مهارت های زندگی به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای پیشگیرانه، توانمندی نوجوانان را در مدیریت هیجانات، حل مسئله، تصمیم گیری، برقراری ارتباط موثر و مقابله با فشارهای اجتماعی افزایش می دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در کاهش آسیب های اجتماعی نوجوانان انجام شد. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بود و داده ها از طریق مشاهده، مصاحبه و بررسی اسناد آموزشی جمع آوری و با تحلیل کیفی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که آموزش مهارت های زندگی موجب افزایش اعتمادبه نفس، عزت نفس و خودآگاهی نوجوانان شده و توانایی آنان در مواجهه با چالش ها و فشارهای اجتماعی را تقویت می کند. همچنین این آموزش ها روابط بین فردی سالم، مهارت های اجتماعی و رفتارهای سازگارانه را در نوجوانان بهبود می بخشد و از بروز رفتارهای پرخطر و آسیب های اجتماعی پیشگیری می کند. در مجموع، نتایج پژوهش تاکید می کند که آموزش نظام مند و مشارکتی مهارت های زندگی، نه تنها ابزاری موثر برای کاهش آسیب های اجتماعی، بلکه بستری مناسب برای رشد همه جانبه و ارتقای سلامت روانی–اجتماعی نوجوانان فراهم می سازد.واژگان کلیدی: آموزش مهارت های زندگی، نوجوانان، آسیب های اجتماعی، پیشگیری، سلامت روان