نقش جغرافیا در شناخت رابطه دانش اموز و محیط زیست در دنیای معاصر

در دنیای معاصر، افزایش چالش های زیست محیطی از جمله تغییرات اقلیمی، تخریب منابع طبیعی و آلودگی های گسترده، ضرورت ارتقای آگاهی و مسئولیت پذیری زیست محیطی نسل جوان را بیش از پیش برجسته ساخته است. در این میان، درس جغرافیا به عنوان یکی از دروس بنیادین علوم انسانی، نقش مهمی در شکل دهی نگرش دانش آموزان نسبت به محیط زیست و تبیین رابطه متقابل انسان و طبیعت ایفا می کند. هدف مقاله حاضر تبیین نقش آموزش جغرافیا در شناخت و تعمیق رابطه دانش آموزان با محیط زیست در بستر تحولات دنیای معاصر است. این پژوهش به شیوه علمی–ترویجی و با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده و داده ها از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای، اسناد آموزشی و پژوهش های معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده اند. یافته های بررسی نشان می دهد که آموزش جغرافیا، با تاکید بر مفاهیمی همچون تعامل انسان و محیط، پایداری، مکان مندی و مسئولیت اجتماعی، می تواند زمینه ساز تقویت درک زیست محیطی و توسعه نگرش های مثبت نسبت به حفاظت از محیط زیست در میان دانش آموزان شود. همچنین، به کارگیری روش های فعال تدریس و توجه به مسائل واقعی محیطی، نقش موثری در افزایش مشارکت و حساسیت زیست محیطی دانش آموزان دارد. نتایج این مقاله بر ضرورت بازنگری در رویکردهای آموزش جغرافیا و تقویت جایگاه آن در نظام آموزشی به منظور تربیت شهروندانی آگاه و مسئول در قبال محیط زیست تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش جغرافیا ، محیط زیست ، آگاهی زیست محیطی ، رابطه انسان و محیط ، دنیای معاصر