اختلال یادگیری خاص در ریاضیات، که اغلب با عنوان نارسانویسی (دیسکلکولیا) شناخته می شود

اختلال یادگیری خاص در ریاضیات، که اغلب با عنوان نارسانویسی (دیسکلکولیا) شناخته می شود، چالشی قابل توجه برای دانش آموزان در درک مفاهیم و مهارت های ریاضی ایجاد می کند و می تواند بر پیشرفت تحصیلی و اعتماد به نفس آن ها تاثیر منفی بگذارد. این مقاله با روش مرور نظام مند ادبیات، به بررسی ماهیت، شیوع، ویژگی ها و علل اختلالات یادگیری ریاضی می پردازد. سپس، با تمرکز ویژه بر نقش معلم، راهبردهای آموزشی و حمایتی موثری که معلمان می توانند برای کمک به این دانش آموزان در کلاس درس به کار گیرند، مورد بحث و بررسی قرار می دهد. یافته ها نشان می دهند که تشخیص زودهنگام، آموزش صریح و نظام مند، استفاده از رویکردهای چندحسی، آموزش متمایز، به کارگیری فناوری های کمکی و ایجاد محیط یادگیری حمایتی و مثبت، از جمله مولفه های کلیدی در توانمندسازی این دانش آموزان است. مقاله با تاکید بر ضرورت توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های تخصصی و فراهم آوردن منابع لازم، پیشنهاداتی کاربردی برای بهبود عملکرد آموزشی و کاهش موانع یادگیری ریاضی در این گروه از دانش آموزان ارائه می دهد.کلیدواژه: اختلال یادگیری ریاضی، نارسانویسی (دیسکلکولیا)، دانش آموزان، نقش معلم، راهبردهای آموزشی، آموزش ریاضی، آموزش متمایز.