ارزیابی تاب آوری اقتصادی قراردادهای خدمات شهری در برابر شوک های خارجی (مطالعه موردی: رکود اقتصادی و همه گیری ها)

جهان معاصر به طور فزاینده ای با شوک های خارجی سیستمیک و پیچیده، از جمله بحران های اقتصادی و همه گیری های جهانی، مواجه است که پایداری و کارآمدی خدمات شهری را به چالش می کشند. قراردادهای خدمات شهری، به ویژه در قالب مشارکت عمومی-خصوصی (PPP)، به عنوان ستون فقرات ارائه این خدمات، در خط مقدم مواجهه با این بحران ها قرار دارند. این مقاله مروری با هدف ارزیابی تاب آوری اقتصادی این قراردادها، به تحلیل آسیب پذیری های مدل های سنتی و بررسی سازوکارهای نوین برای افزایش انعطاف پذیری آن ها می پردازد. با مطالعه نظام مند ادبیات موجود در حوزه های مدیریت شهری، اقتصاد و حقوق قراردادها، مشخص گردید که قراردادهای سنتی به دلیل صلبیت ساختاری، تخصیص نامتقارن ریسک و نارسایی در بندهای فورس ماژور، در برابر شوک های بلندمدت و چندوجهی مانند همه گیری کووید-۱۹ و رکودهای اقتصادی عمیق، به شدت آسیب پذیر هستند. نتایج این بررسی نشان می دهد که گذار به سمت یک پارادایم جدید مبتنی بر قراردادهای انطباقی (Adaptive Contracts)، مکانیزم های تقسیم ریسک منصفانه، بهره گیری از فناوری های داده محور و تقویت حاکمیت رابطه ای (Relational Governance) برای تضمین تداوم خدمات و حفظ ثبات اقتصادی طرفین قرارداد ضروری است. این مقاله در نهایت، چارچوبی مفهومی برای طراحی و ارزیابی قراردادهای تاب آور ارائه داده و مسیرهایی برای پژوهش های آتی، به خصوص در زمینه توسعه شاخص های کمی سنجش تاب آوری قراردادی، پیشنهاد می کند.واژگان کلیدی: تاب آوری اقتصادی، قراردادهای خدمات شهری، شوک های خارجی، رکود اقتصادی.