هم افزایی روانشناسی رشد و پداگوژی: واکاوی نقش اصول روانشناختی کودک در کارآمدی آموزش ابتدایی

دوره ابتدایی، دوران طلایی شکل گیری ساختارهای شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان است. عدم انطباق روش های آموزشی با مراحل رشد روانی کودک، می تواند منجر به اختلالات یادگیری، کاهش انگیزه و آسیب های پایدار شخصیتی شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه روانشناسی کودک در نظام آموزش ابتدایی و تاثیر به کارگیری اصول روانشناختی بر کیفیت یادگیری انجام شده است. روش پژوهش، کیفی از نوع مرور نظام مند با تحلیل محتوای متون معتبر علمی در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ است. یافته ها نشان می دهد که رعایت اصول «منطقه تقریبی رشد» (ZPD)، توجه به «تفاوت های فردی» و «یادگیری مبتنی بر بازی»، سه رکن اصلی آموزش موفق در این دوره هستند. همچنین نتایج حاکی از آن است که نادیده گرفتن نیازهای عاطفی کودک (امنیت روانی)، مانع جدی در برابر کارکردهای شناختی مغز است. این مقاله در نهایت راهکارهایی عملی برای تلفیق روانشناسی و برنامه درسی ارائه می دهد.کلیدواژه ها: روانشناسی کودک، آموزش ابتدایی، رشد شناختی، پداگوژی، انگیزش تحصیلی، اختلالات یادگیری، سلامت روان در مدرسه.