بررسی کیفیت تعامل معلم دانش آموز در کلاس های ابتدایی و تاثیر آن بر رفتارهای سازشی

این مقاله با هدف بررسی تحلیلی کیفیت تعامل معلم و دانش آموز در دوره ابتدایی و تبیین تاثیر آن بر شکل گیری رفتارهای سازشی تدوین شده است. دوره ابتدایی به عنوان سنگ بنای رشد اجتماعی و هیجانی، دوره ای است که در آن کیفیت رابطه با معلم به عنوان یک «دیگری مهم»، نقشی حیاتی در توسعه شایستگی های فردی و اجتماعی کودک ایفا می کند. پژوهش حاضر با روش شناسی مروری-تحلیلی و با استناد به ادبیات پژوهشی حوزه روان شناسی تربیتی و علوم تربیتی، به واکاوی ابعاد سه گانه تعامل (حمایت عاطفی، حمایت آموزشی، و مدیریت کلاس) و پیوند آن با رفتارهای سازشی (سازگاری اجتماعی، خودتنظیمی هیجانی، و درگیری تحصیلی) می پردازد. یافته ها نشان می دهد که تعاملات مثبت، گرم و حمایت گرانه معلم به طور مستقیم با افزایش رفتارهای جامعه پسند، کاهش مشکلات رفتاری، تقویت مهارت های خودتنظیمی و افزایش انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مرتبط است. در مقابل، روابط سرد، طردکننده یا آشفته می تواند زمینه ساز بروز رفتارهای ناسازگارانه مانند پرخاشگری، انزوا و اضطراب تحصیلی شود. در نهایت، مقاله با تاکید بر محوریت نقش معلم، پیشنهاداتی کاربردی را برای بهبود کیفیت تعاملات کلاسی در نظام آموزش و پرورش ارائه می دهد.کلیدواژه ها: تعامل معلم-دانش آموز، رفتارهای سازشی، دوره ابتدایی، کیفیت کلاس درس، سازگاری اجتماعی، حمایت عاطفی.