تحلیل و تبیین استاندار های بین المللی ارزیابی کیفیت آموزش عالی با تاکید بر ابعاد ،پارامترها و شاخص های کلیدی

هدف اصلی این پژوهش، تحلیل و تبیین جامع استانداردهای بین المللی مورد استفاده در ارزیابی کیفیت نظام آموزش عالی است. در دنیای رقابتی و دانش محور امروز، دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی برای کسب اعتبار جهانی و پاسخگویی به نیازهای متغیر جامعه، نیازمند استقرار و پیروی از نظام های تضمین کیفیت کارآمد هستند. این مقاله با استفاده از روش شناسی مروری-تحلیلی و با استناد به منابع معتبر داخلی و بین المللی، به واکاوی ابعاد، پارامترها و شاخص های کلیدی در ارزیابی کیفیت می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که کیفیت در آموزش عالی مفهومی چندوجهی است که شامل ابعاد ورودی، فرآیند، خروجی و پیامد می شود. استانداردهای مدرن از تمرکز صرف بر منابع و امکانات (ورودی ها) فراتر رفته و به شکل فزاینده ای بر فرآیندهای یاددهی-یادگیری، صلاحیت دانش آموختگان (خروجی ها) و تاثیر آن ها بر جامعه و بازار کار (پیامدها) تاکید دارند. این مقاله ضمن طبقه بندی این شاخص ها در چارچوبی منسجم، به این نتیجه می رسد که پیاده سازی موفق نظام های ارزیابی کیفیت مستلزم ترکیبی از خودارزیابی درونی و ارزیابی بیرونی توسط نهادهای معتبر است و نیازمند ایجاد فرهنگ کیفیت در سراسر سازمان می باشد. در نهایت، پیشنهاداتی کاربردی برای سیاست گذاران، مدیران دانشگاهی و اعضای هیئت علمی جهت بهبود مستمر کیفیت ارائه می گردد.کلیدواژه ها: آموزش عالی، ارزیابی کیفیت، استانداردهای بین المللی، شاخص های کلیدی عملکرد، مدیریت کیفیت جامع، تضمین کیفیت.