بررسی عوامل موثر بر پیش بینی افت تحصیلی و ارائه راهکارهای مداخله آموزشی مدرسه محور

افت تحصیلی به عنوان یکی از چالش های بنیادین نظام های آموزشی، نه تنها هدررفت منابع اقتصادی را به دنبال دارد، بلکه زمینه ساز آسیب های روانی و اجتماعی پایداری در دانش آموزان می شود. این پژوهش با هدف بررسی عوامل موثر بر پیش بینی افت تحصیلی و ارائه راهکارهای مداخله آموزشی مدرسه محور انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که افت تحصیلی پدیده ای تک عاملی نیست، بلکه برآیندی از تعامل پیچیده عوامل فردی (مانند کاهش انگیزه پیشرفت و اختلالات یادگیری)، خانوادگی (نظیر سطح سرمایه فرهنگی و تنش های عاطفی) و آموزشی (مانند شیوه های تدریس ناکارآمد و ضعف در مهارت های تسهیل گری معلمان) است.در بخش پیش بینی، این مطالعه بر اهمیت «نشانگرهای هشدار زودهنگام» (Early Warning Signs) از جمله نمرات مستمر، غیبت های مکرر و انزوای اجتماعی تاکید می کند که می توانند با دقت بالایی احتمال شکست تحصیلی را پیش بینی کنند. یافته ها حاکی از آن است که مداخلات سنتی و خارج از بافت مدرسه، به دلیل گسست از واقعیت های روزمره دانش آموز، کارایی لازم را ندارند. در مقابل، رویکرد «مداخله مدرسه محور» با تکیه بر ظرفیت های درونی مدرسه، راهکاری پایدار ارائه می دهد.این راهکارها شامل بازتعریف نقش مشاوران مدرسه، اجرای برنامه های آموزش همسالان (Peer Tutoring)، و طراحی برنامه های درسی منعطف بر پایه نظریه هوش های چندگانه است. همچنین، پیوند میان مدرسه و خانواده از طریق «آموزش خانواده محور» و تقویت مهارت های تاب آوری در دانش آموزان، از ارکان اصلی کاهش نرخ افت تحصیلی محسوب می شود. در نهایت، این نوشتار استدلال می کند که گذار از نگاه درمانی به نگاه پیشگیرانه و توانمندسازی کادر آموزشی برای شناسایی به موقع دانش آموزان در معرض خطر، کلید ارتقای کیفیت آموزشی و تضمین سلامت روان نسل آینده است. مداخلات مدرسه محور با ایجاد محیطی حمایت گر، مدرسه را از یک نهاد صرفا آموزشی به یک پایگاه حمایتی تبدیل می کند که می تواند چرخه ناکامی تحصیلی را متوقف سازد.

کلیدواژه ها:

افت تحصیلی ب