شیوه های تربیتی والدین و تاثیر آن در یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و تاثیر شیوه های تربیتی والدین بر فرآیند یادگیری دانش آموزان و دانشجویان انجام شده است. در جوامع امروزی که نظام آموزش و پرورش با چالش های گوناگون شناختی، انگیزشی و هیجانی روبه روست، تحلیل رابطه میان رفتار والدین و یادگیری فرزندان اهمیت ویژه ای دارد. نظریات تربیتی از گذشته تا کنون نشان داده اند که والدین به عنوان نخستین نهاد یادگیری غیررسمی نقش موثری در شکل گیری نگرش ها، باورها و سبک های شناختی فرزندان دارند و نوع تعامل آنان با کودک بر رشد ذهنی و عملکرد تحصیلی اثرگذار است. پژوهش های جدید بر این باورند که حمایت هیجانی، استقلال بخشی و نظارت مستمر والدین مولفه هایی کلیدی برای ارتقای کیفیت یادگیری هستند، در حالی که سخت گیری، استبداد یا بی توجهی آموزشی می تواند منجر به اضطراب تحصیلی، افت انگیزش و کاهش پیشرفت شود. همچنین تغییر الگوی روابط خانواده ها در دهه اخیر در اثر تحول فناوری و شبکه های اجتماعی، سبب ایجاد الگوهای تربیتی جدیدی شده است که نیازمند بازتعریف در چارچوب تربیت مشارکتی است. هدف این پژوهش بررسی تطبیقی نظریه ها و نتایج تجربی مربوط به شیوه های تربیتی والدین اعم از مقتدرانه، سهل گیرانه، مستبدانه و بی تفاوت، و تاثیر آنها بر سبک های یادگیری، موفقیت تحصیلی و مهارت های فراشناختی است. نتایج این پژوهش می تواند به طراحی برنامه های آموزشی خانواده محور و مشاوره ای کمک کند تا هم افزایی میان خانه و مدرسه تقویت شده و یادگیری معنادار در سطح فردی و اجتماعی ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

شیوه های تربیتی ، والدین ، یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، رشد شناختی