مدلیابی معادلات ساختاری نقش میانجی معنویت در رابطه بین سبک تصمیم گیری با انطباق پذیری اجتماعی

پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی است و از آنجا که این تحقیق به بررسی رابطه انطباق اجتماعی و سبک های تصمیم گیری با نقش میانجی معنویت می پردازد، تحقیقی کاربردی محسوب می شود. همچنین از روش پیمایشی در قالب پرسشنامه برای گرآدوری اطلاعات استفاده می شود. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه آقایان بازنشسته شهر شاهرود بالای ۶۰ سال در سال ۱۴۰۲ می باشد.حجم نمونه ۲۰۰ نفر آقای بازنشسته شهر شاهرود انتخاب شدند. ابزار گردآوری پرسشنامه انطباق اجتماعی بوسک و همکارانش (۱۹۹۷)، پرسشنامه سبک های تصمیم گیری اسکات و بروس GDMS (۱۹۹۵) و پرسشنامه معنویت هال و ادواردز (۱۹۸۶) می باشد. جهت بررسی فرضیه های پژوهش از معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار spss v.۲۲ و pls۳ استفاده شد. یافته های کلی حاکی از آن بود که میزان تاثیر سبک های تصمیم گیری بر انطباق اجتماعی از طریق معنویت ۳۶۰/۰- است. لذا می توان گفت متغیر معنویت قادر است به عنوان یک متغیر میانجی در رابطه بین انطباق اجتماعی با سبک های تصمیم گیری نقش ایفا کند. نتایج پژوهش نشان داد رابطه انطباق اجتماعی و سبک های تصمیم گیری با میانجی گری معنویت در بازنشستگان می تواند در نحوه مدیریت استرس و تغییرات زندگی بعد از بازنشستگی تاثیرگذار باشد. با توجه به نیازی که سالمندان به حمایت اطرافیان دارند، با افزایش انطباق اجتماعی این افراد و پایبندی آن ها به معنویت، می توان برای ارتقای رضایت از زندگی آن ها گامی موثر برداشت.

کلیدواژه ها:

انطباق اجتماعی ، سبک های تصمیم گیری ، معنویت ، بازنشستگان