بررسی رابطه بین سبک های مدیریت کلاس معلمان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین سبک های مدیریت کلاس معلمان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را کلیه معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر شهرکرد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۳۰۰ معلم و ۶۰۰ دانش آموز انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک های مدیریت کلاس (براساس الگوی سه بعدی اقتدارگرا، آسان گیر و اقتدار منطقی) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین سبک مدیریت کلاس اقتدار منطقی معلمان با تمام مولفه های انگیزش تحصیلی دانش آموزان (انگیزه درونی، تلاش، پشتکار و جهت گیری هدف) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در مقابل، سبک مدیریت اقتدارگرا با انگیزش تحصیلی رابطه منفی و معنادار و سبک مدیریت آسان گیر رابطه ضعیف و غیرمعناداری را نشان داد. همچنین سبک مدیریت اقتدار منطقی قادر به پیش بینی تغییرات انگیزش تحصیلی بود. نتایج این پژوهش بر اهمیت اتخاذ سبک مدیریتی متعادل، ساختاریافته و حامیانه توسط معلمان برای پرورش انگیزه درونی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: مدیریت کلاس ، انگیزش تحصیلی ، سبک اقتدار منطقی ، معلمان ، دانش آموزان.