نماز و علت عدم تمایل دانش آموزان به خواندن نماز

این پژوهش به بررسی علل و عوامل موثر بر کاهش تمایل دانش آموزان به انجام فریضه نماز می پردازد. نماز به عنوان ستون دین و عملی اساسی در تربیت دینی نسل جوان، با چالش کاهش رغبت در میان قشر دانش آموز مواجه شده است. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای و تحلیل محتوای منابع معتبر، به شناسایی و تحلیل ابعاد مختلف این مسئله اجتماعی-دینی همت گمارده است. یافته ها حاکی از آن است که عوامل متعددی در سطوح فردی، خانوادگی، آموزشی و اجتماعی در شکل گیری این مسئله نقش دارند. در سطح فردی، برداشت های شخصی از دین و کم رنگ شدن باورهای درونی؛ در سطح خانوادگی، ضعف در الگوسازی و تربیت عملی؛ در سطح آموزشی، ناکارآمدی روش های انتقال مفاهیم دینی و اجبارگرایی؛ و در سطح اجتماعی، تضاد بین ارزش های عرضه شده در محیط های مختلف و هجمه فرهنگی رسانه های نوین، از جمله مهم ترین دلایل شناسایی شده هستند. این مقاله با تاکید بر پیامدهای این بیمیلی برای شخصیت فردی و سلامت اجتماعی نسل آینده، لزوم اتخاذ راهبردهای هوشمندانه، جذاب، غیرمستقیم و مبتنی بر نیازهای نسل جدید در ترویج فرهنگ نماز را خاطرنشان می سازد. در نهایت، نتیجه گرفته می شود که حل این چالش نیازمند عزمی فرابخشی و به کارگیری روش های تربیتی همسو با ویژگی های روانشناختی و شرایط زندگی دانش آموزان عصر حاضر است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: نماز ، دانش آموزان ، بی تمایلی ، تربیت دینی ، عوامل تاثیرگذار.