تکنولوژی های غوطه ور: استفاده از واقعیت افزوده (AR) و شبیه سازهای مجازی برای آزمایش هایی که در مدرسه خطرناک یا پرهزینه اند.

در عصر حاضر، آموزش علوم تجربی با چالش های بنیادینی در زمینه تامین تجهیزات آزمایشگاهی، مواد مصرفی گران قیمت و رعایت استانداردهای ایمنی برای آزمایش های پرخطر مواجه است. بسیاری از مدارس به دلیل محدودیت های بودجه و خطرات بالقوه، ناچار به حذف بخش عملی و اکتشافی برنامه درسی شده و به آموزش تئوری بسنده می کنند که این امر منجر به کاهش انگیزه و درک عمیق دانش آموزان می شود. این مقاله به بررسی نقش انقلابی تکنولوژی های غوطه ور، شامل واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR)، به عنوان راهکارهای جایگزین و مکمل می پردازد. با بهره گیری از این فناوری ها، دانش آموزان می توانند در محیطی کاملا ایمن و تعاملی، آزمایش های انفجاری شیمی، کالبدشکافی های پیچیده زیستی و پدیده های فیزیکی دور از دسترس را تجربه کنند. این پژوهش با تکیه بر نظریه های یادگیری ساخت نگرایی و شناخت بدن مند، نشان می دهد که چگونه شبیه سازهای مجازی نه تنها موانع اقتصادی و ایمنی را مرتفع می سازند، بلکه با بصری سازی مفاهیم انتزاعی، عمق یادگیری را افزایش می دهند. در نهایت، راهکارهای عملی برای ادغام این ابزارها در برنامه درسی مدارس ایران و نقش معلم در مدیریت کلاس های مبتنی بر فناوری مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: واقعیت افزوده (AR) ، واقعیت مجازی (VR) ، آزمایشگاه مجازی ، آموزش علوم ، ایمنی در مدرسه ، یادگیری غوطه ور ، شبیه سازی آموزشی.