بررسی رابطه بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی در میان دانش آموزان انجام شده است. هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران، یکی از عوامل کلیدی در تعیین موفقیت های فردی و اجتماعی محسوب می شود. در سال های اخیر، توجه نظام های آموزشی از تمرکز صرف بر بهره هوشی (IQ) به سمت مهارت های نرم و هوش هیجانی (EQ) معطوف گشته است. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان مقاطع تحصیلی مختلف می شد که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه هوش هیجانی (نظیر مدل بار-آن یا گلمن) و برای سنجش پیشرفت تحصیلی از میانگین معدل نیم سال تحصیلی دانش آموزان استفاده گردید.یافته های حاصل از تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون نشان داد که بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. مولفه هایی همچون خودآگاهی، مدیریت استرس، همدلی و تکانش وری به طور مستقیم بر توانایی یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار بودند. نتایج حاکی از آن است که دانش آموزان با هوش هیجانی بالاتر، در مواجهه با چالش های آموزشی و اضطراب ناشی از امتحانات، تاب آوری بیشتری نشان داده و در نتیجه نتایج بهتری کسب می کنند. به طور کلی، هوش هیجانی می تواند به عنوان یک پیش بینی کننده قوی برای موفقیت تحصیلی عمل کند. بر اساس این نتایج، پیشنهاد می شود که برنامه های آموزش مهارت های هیجانی و اجتماعی در برنامه های درسی گنجانده شود تا علاوه بر ارتقای سلامت روان، بستر مناسبی برای رشد تحصیلی دانش آموزان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش هیجانی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، سلامت روان ، موفقیت آموزشی ، مدیریت هیجان.