مطالعات تطبیقی بر روش های تدریس موثر معلمان در دوره های مختلف تحصیلی و تاثیر آن بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف تحلیل تطبیقی روش های تدریس موثر معلمان در دوره های تحصیلی مختلف و سنجش تاثیر این روش ها بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. مطالعه حاضر به شیوه توصیفی-تحلیلی و با بررسی منابع گسترده کتابخانه ای در حوزه علوم تربیتی و روانشناسی تربیتی انجام پذیرفت. یافته های حاصل از مقایسه روش های تدریس در دوره ابتدایی، متوسطه اول و متوسطه دوم نشان داد که اثرگذاری هر روش آموزشی به شدت متاثر از ویژگی های رشدی و روانشناختی دانش آموزان در هر مقطع است. به طور مشخص، روش های فعال و بازی محور در دوره ابتدایی، روش های تلفیقی و مشارکت محور در دوره متوسطه اول و روش های بحث گروهی و مسئله محور در دوره متوسطه دوم بیشترین تاثیر را بر افزایش سطح مشارکت، انگیزه درونی و در نهایت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشتند. همچنین مشخص شد که یکسان انگاری روش تدریس در مقاطع مختلف، نه تنها باعث ارتقای یادگیری نمی شود بلکه می تواند به کاهش علاقه و افزایش بی انگیزگی منجر شود. این پژوهش تاکید می کند که انتخاب هوشمندانه و تطبیقی روش تدریس، مبتنی بر نیازهای ویژه هر دوره سنی، کلید اصلی تحول در کیفیت آموزش و موفقیت تحصیلی فراگیران است. نتایج این مطالعه می تواند چارچوب مناسبی برای برنامه ریزی درسی و آموزش معلمان در راستای بهینه سازی فرآیند یاددهی-یادگیری فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: روش های تدریس ، مطالعات تطبیقی ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، دوره های تحصیلی.