نقش هوش مصنوعی در بهبود کیفیت تدریس و ارزشیابی آموزشی

در عصر حاضر، نفوذ فناوری های نوین به تمامی ارکان زندگی بشر، پارادایم های سنتی را به چالش کشیده است. آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه پایدار، بیش از هر نهاد دیگری نیازمند همگامی با این تحولات است. هوش مصنوعی (AI) به عنوان پیشران اصلی انقلاب صنعتی چهارم، پتانسیل های بی بدیلی را برای دگرگونی فرایندهای یاددهی-یادگیری و شیوه های ارزشیابی آموزشی ارائه می دهد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی به بررسی عمیق نقش هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت تدریس از طریق شخصی سازی آموزش، سیستم های خبره و محتوای تطبیقی می پردازد. همچنین، تحول در نظام ارزشیابی از شیوه های ایستا به ارزشیابی پویا، تکوینی و داده محور مورد واکاوی قرار می گیرد. در این راستا، چالش های اخلاقی، فنی و زیرساختی، به ویژه در بستر نظام آموزشی ایران، بررسی شده و راهکارهایی برای پیاده سازی موثر ارائه می گردد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان یک دستیار هوشمند، می تواند عدالت آموزشی را گسترش داده و کیفیت یادگیری را به طرز چشمگیری بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش مصنوعی ، کیفیت تدریس ، ارزشیابی آموزشی ، یادگیری تطبیقی ، تکنولوژی آموزشی ، نظام آموزشی ایران.