نقش هوش مصنوعی در مدیریت تفاوت های فردی دانش آموزان: گذار از آموزش توده ای به یادگیری شخصی سازی شده

نظام های آموزشی سنتی، قرن هاست که بر پایه ی مدل «کارخانه ای» و با فرض همگنی دانش آموزان بنا شده اند؛ مدلی که در آن محتوا، زمان و روش تدریس برای همه یکسان است. این رویکرد، تفاوت های بنیادین شناختی، هیجانی، فرهنگی و سبک های یادگیری دانش آموزان را نادیده می گیرد و منجر به افت تحصیلی، کاهش انگیزه و هدررفت استعدادها می شود. با ظهور هوش مصنوعی (AI) و کلان داده ها در عرصه آموزش، پارادایم جدیدی تحت عنوان «آموزش تطبیقی» یا شخصی سازی شده شکل گرفته است. این مقاله به بررسی نقش تحول آفرین هوش مصنوعی در شناسایی، تحلیل و پاسخگویی به تفاوت های فردی یادگیرندگان می پردازد. پژوهش حاضر نشان می دهد که الگوریتم های هوشمند با تحلیل بلادرنگ داده های رفتاری و عملکردی، قادرند مسیرهای یادگیری منحصر به فردی را برای هر دانش آموز ترسیم کنند، نقاط قوت و ضعف را با دقتی فراتر از انسان شناسایی نمایند و محتوا را متناسب با «منطقه ی تقریبی رشد» (ZPD) هر فرد تنظیم کنند. همچنین، نقش هوش مصنوعی در حمایت از دانش آموزان با نیازهای ویژه و تیزهوشان، مدیریت عواطف و انگیزش، و تغییر نقش معلم از مدرس به تسهیل گر مورد واکاوی قرار می گیرد. در نهایت، چالش های اخلاقی نظیر حریم خصوصی و سوگیری الگوریتمی به عنوان موانع این مسیر تحلیل می شوند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی هوش مصنوعی در آموزش ، تفاوت های فردی ، یادگیری تطبیقی ، شخصی سازی آموزش ، تحلیل داده های آموزشی ، نیازهای ویژه ، سبک های یادگیری.