پداگوژی عصر اسکرین: معماری نوین تدریس برای بومیان دیجیتال

ورود نسل زد (Gen Z) و نسل آلفا به سیستم های آموزشی، پارادایم های سنتی تدریس را با چالشی وجودی مواجه کرده است. این دانش آموزان که به عنوان «بومیان دیجیتال» شناخته می شوند، نخستین نسل تاریخ بشر هستند که دوران نوجوانی و حتی کودکی خود را با گوشی های هوشمند و اینترنت پرسرعت گذرانده اند. سیم کشی مغزی این نسل، الگوهای توجه، شیوه های پردازش اطلاعات و انتظارات آن ها از کلاس درس، تفاوت های بنیادینی با نسل های پیشین دارد. این مقاله به واکاوی عمیق ویژگی های شناختی و رفتاری این نسل می پردازد و راهکارهای عملی برای تطبیق متودولوژی های آموزشی با نیازهای آنان ارائه می دهد. با بررسی مفاهیمی نظیر میکرولیرنینگ (Micro-learning)، بازی وارسازی (Gamification)، اقتصاد توجه و سواد دیجیتال، استدلال می شود که معلمان باید از نقش «توزیع کننده ی اطلاعات» به «طراحان تجربه ی یادگیری» تغییر وضعیت دهند. هدف، یافتن نقطه ی تعادلی میان جذابیت های تکنولوژیک و عمق آکادمیک است تا یادگیری در عصر حواس پرتی های دیجیتال، معنادار و ماندگار باقی بماند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی بومیان دیجیتال ، نسل زد ، گوشی هوشمند ، میکرولیرنینگ ، اقتصاد توجه ، بازی وارسازی ، سواد رسانه ای ، آموزش هیبریدی