از تماشاگر تا مشارکت کننده: تغییر نقش دانش آموز در کلاس درس

در هزاره ی سوم، پارادایم های آموزشی در سراسر جهان دستخوش تغییرات بنیادین شده اند. مدل سنتی آموزش که در آن معلم به عنوان “دانای کل” و دانش آموز به عنوان “ظرف خالی” در نظر گرفته می شد، دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده ی جوامع مدرن نیست. این مقاله با عنوان «از تماشاگر تا مشارکت کننده»، به بررسی گذار تاریخی و ضروری از یادگیری انفعالی به یادگیری فعال و مشارکتی می پردازد. هدف اصلی، تحلیل عمیق تغییر نقش دانش آموز از یک شنونده ی صرف به یک کنشگر فعال در فرآیند ساخت دانش است. با استناد به نظریه های سازنده گرایی، روانشناسی شناختی و جامعه شناسی آموزش، این پژوهش نشان می دهد که چگونه مشارکت فعال دانش آموزان منجر به یادگیری عمیق تر، افزایش تفکر انتقادی و توسعه ی مهارت های فراشناختی می شود. مفاهیمی همچون «عاملیت یادگیرنده»، «کلاس معکوس»، «یادگیری همیارانه» و «ارزشیابی اصیل» در این راستا مورد واکاوی قرار می گیرند. یافته ها حاکی از آن است که تغییر این نقش، نیازمند بازتعریف همزمان نقش معلم، بازطراحی فضای فیزیکی و دیجیتالی کلاس و تغییر نگرش فرهنگی نسبت به مفهوم آموزش است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری فعال ، نقش دانش آموز ، سازنده گرایی ، مشارکت کلاسی ، عاملیت یادگیرنده ، پداگوژی مدرن ، ارزشیابی توصیفی ، تعامل کلاسی.