/تاثیر هوش مصنوعی بر کیفیت تعامل معلم و دانش آموز و شخصی سازی یادگیری

ورود فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، به عرصه آموزش و پرورش، تحولی بنیادین در روش های یاددهی-یادگیری ایجاد کرده است. این مقاله به بررسی تاثیرات عمیق هوش مصنوعی بر دو مولفه حیاتی نظام آموزشی، یعنی «کیفیت تعامل معلم و دانش آموز» و «شخصی سازی یادگیری» می پردازد. هدف اصلی، تحلیل چگونگی گذار از آموزش های سنتی و همگانی به سمت آموزش های منعطف و داده محور است. در این پژوهش، استدلال می شود که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان یک ابزار شناختی قدرتمند، با خودکارسازی وظایف تکراری و ارائه تحلیل های دقیق از وضعیت تحصیلی، فضا را برای تعاملات کیفی تر و انسانی تر میان معلم و شاگرد باز می کند. همچنین، مکانیزم های شخصی سازی محتوا بر اساس نیازها، سبک های یادگیری و سرعت پیشرفت هر دانش آموز مورد واکاوی قرار می گیرد. با استناد به منابع پژوهشی ایرانی، چالش های اخلاقی، زیرساختی و فرهنگی پیاده سازی این فناوری در ایران نیز بررسی شده و راهکارهایی برای بهره برداری بهینه ارائه می گردد. نتایج نشان می دهد که تلفیق هوش انسانی و مصنوعی می تواند منجر به ایجاد محیطی شود که در آن عدالت آموزشی و شکوفایی استعدادهای فردی در بالاترین سطح محقق گردد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی هوش مصنوعی ، شخصی سازی یادگیری ، تعامل معلم و دانش آموز ، تکنولوژی آموزشی ، داده کاوی آموزشی ، سیستم های هوشمند آموزشی ، عدالت آموزشی.