رابطه احساس تعلق به مدرسه با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

احساس تعلق به مدرسه یکی از عوامل بنیادین و حیاتی در شکل گیری هویت دانش آموز و موفقیت تحصیلی او محسوب می شود. هنگامی که دانش آموز احساس کند بخشی جدایی ناپذیر از محیط آموزشی خود است، این پیوند عاطفی منجر به افزایش چشمگیر انگیزش درونی، مشارکت فعال در فرآیندهای یاددهی و یادگیری و بهبود پایدار در پیشرفت تحصیلی خواهد شد. این مقاله تحلیلی به بررسی سازوکارهای روان شناختی و تربیتی حاکم بر این رابطه می پردازد و نقش اساسی معلمان، مدیران و فضای کلی مدرسه را در ایجاد این حس مهم برجسته می سازد. تاکید بر ابعاد انسانی و اجتماعی آموزش، راهکاری کلیدی برای کاهش افت تحصیلی، پیشگیری از رفتارهای مخرب و ارتقای کیفیت کلی نظام آموزشی از منظر روانی و عملکردی است.