نقش سیستم های دیجیتال و فعالیت های فوق برنامه در آموزش

به کارگیری سیستم های دیجیتال در آموزش، ساختار یادگیری را از یک الگوی سنتی و معلم محور به محیطی پویا، تعاملی و دانش آموزمحور تبدیل کرده است. این سیستم ها با فراهم کردن دسترسی گسترده به منابع آموزشی، امکان یادگیری شخصی سازی شده، ارزیابی مستمر، و تعامل چندجانبه را افزایش می دهند. فناوری های دیجیتال مانند سامانه های مدیریت یادگیری، کلاس های مجازی، محتوای چندرسانه ای و ابزارهای هوشمند، کیفیت آموزش را ارتقا داده و فرصت های یادگیری را برای گروه های مختلف گسترش می دهند.در کنار آن، فعالیت های فوق برنامه نقش مکمل و تقویت کننده ای در رشد همه جانبه دانش آموزان دارند. این فعالیت ها—از جمله برنامه های هنری، ورزشی، پژوهشی و مهارت های زندگی—باعث افزایش انگیزه، تقویت مهارت های اجتماعی، پرورش خلاقیت و ایجاد حس تعلق در محیط آموزشی می شوند. ترکیب سیستم های دیجیتال با فعالیت های فوق برنامه، بستری فراهم می کند که در آن یادگیری نه تنها موثرتر، بلکه جذاب تر و کاربردی تر می شود.در مجموع، هم افزایی میان فناوری های دیجیتال و فعالیت های فوق برنامه، مسیر آموزش را به سمت یادگیری فعال، مشارکتی و مهارت محور هدایت می کند و زمینه ساز تربیت نسلی توانمند، خلاق و سازگار با تحولات آینده است.پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و برای گردآوری داده ها از روش مطالعه کتابخانه ای بهره گرفته است این راستا منابع مختلفی چون پایان نامه ها، مقالات علمی، کتاب ها، سایر اسناد مرتبط، گزارش های مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. در پایان مقاله پیشنهاداتی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

سیستم دیجیتال ، آموزش ، فعالیت فوق برنامه ، دانش آموزان ، یادگیری