سکوت پرهیاهو: قدرت مکث و نگاه در کنترل کلاس درس

مدیریت کلاس درس همواره یکی از چالش برانگیزترین ابعاد حرفه معلمی بوده است. در پارادایم های سنتی، کنترل کلاس اغلب با حجم بالای کلام، تذکرات پی درپی و بلند کردن صدا مترادف پنداشته می شد. با این حال، پژوهش های نوین در حوزه روانشناسی تربیتی و علوم شناختی نشان می دهند که استفاده بیش از حد از کانال های کلامی نه تنها به “تورم کلامی” و کاهش حساسیت شنیداری دانش آموزان منجر می شود، بلکه اقتدار معلم را نیز فرسایش می دهد. مقاله حاضر با عنوان «سکوت پرهیاهو» به واکاوی دو ابزار قدرتمند و اغلب نادیده گرفته شده در جعبه ابزار مدیریت کلاس می پردازد: «مکث استراتژیک» و «نگاه نافذ» (ارتباط چشمی). این نوشتار با رویکردی تحلیلی و کاربردی، مکانیزم های عصب شناختی تاثیر سکوت بر توجه دانش آموزان، تکنیک های اوکولسیک (ارتباط چشمی) برای تثبیت اقتدار، و روش های جایگزینی فریاد با حضور فیزیکی سنگین را بررسی می کند. هدف اصلی این مقاله، ارائه چارچوبی عملیاتی برای گذار از «معلم پرگو» به «مدیریت خاموش» است که در آن سکوت، نه به معنای انفعال، بلکه به عنوان یک کنش فعال ارتباطی و ابزاری برای تنظیم شناختی و هیجانی کلاس به کار گرفته می شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مدیریت کلاس ، ارتباط غیرکلامی ، سکوت استراتژیک ، اوکولسیک (ارتباط چشمی) ، اقتدار معلم ، روانشناسی تربیتی ، زمان انتظار.