مقاله جامع: جادوی بازی وارسازی (Gamification): چگونه مکانیسم های بازی، انجام تکالیف را برای دانش آموزان لذت بخش می کند؟

در عصر دیجیتال و بمباران اطلاعاتی، نظام های آموزشی سنتی با بحران جدی درگیر سازی دانش آموزان مواجه هستند. یکی از چالش برانگیزترین بخش های فرآیند یادگیری، «تکلیف منزل» است که در ذهن بسیاری از دانش آموزان با مفاهیمی چون اجبار، خستگی و تکرار مکانیکی گره خورده است. رویکرد بازی وارسازی یا گیمیفیکیشن (Gamification) به عنوان یک استراتژی نوین آموزشی، با وام گیری از عناصر و تفکر طراحی بازی در زمینه های غیربازی، پارادایم جدیدی را ارائه می دهد. این مقاله با هدف واکاوی عمیق تاثیر مکانیسم های بازی بر انگیزش تحصیلی و کیفیت انجام تکالیف تدوین شده است. استدلال اصلی پژوهش این است که بازی وارسازی با فعال سازی سیستم پاداش مغز (مسیر دوپامینرژیک) و ارضای نیازهای روان شناختی اساسی (خودمختاری، شایستگی و ارتباط)، ماهیت تکلیف را از «وظیفه» به «چالش» تغییر می دهد. همچنین با استناد به پژوهش هایی نظیر مطالعه لشکری پور و همکاران (۱۳۸۶) که تاثیر مخرب اضطراب بر عملکرد تحصیلی را نشان داده اند، این مقاله تبیین می کند که محیط های بازی وار شده با کاهش ترس از شکست و ایجاد فضای امن روانی، اضطراب را تعدیل کرده و یادگیری عمیق را تسهیل می کنند. در این نوشتار، مبانی عصب شناختی، دینامیک های انگیزشی، نقش تکنولوژی و چالش های اخلاقی این رویکرد در هشت بخش تخصصی و گسترده مورد بررسی قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: بازی وارسازی ، انگیزش درونی ، تکالیف خلاق ، روان شناسی یادگیری ، اضطراب تحصیلی ، سیستم پاداش مغز ، طراحی آموزشی.