معلم به عنوان «مهندس پرامپت»: تغییر نقش معلم از «منبع دانش» به «طراح سوال» در عصر ChatGPT

ظهور مدل های زبانی بزرگ (LLMs) نظیر ChatGPT، زلزله ای معرفت شناختی در ارکان نظام های آموزشی ایجاد کرده است. در جهانی که دسترسی به اطلاعات و حتی سنتز و تحلیل اولیه آن با چند کلیک و یک فرمان متنی میسر است، نقش سنتی معلم به عنوان «دارنده انحصاری دانش» و «انتقال دهنده اطلاعات» دیگر کارکرد خود را از دست داده است. این مقاله به بررسی پارادایم شیفت حیاتی در حرفه معلمی می پردازد: گذار به نقش «مهندس پرامپت» (Prompt Engineer). ما استدلال می کنیم که مهندسی فرمان برای معلمان، صرفا یک مهارت فنی برای کار با ماشین نیست، بلکه یک رویکرد پداگوژیک نوین است که بر هنر «پرسشگری دقیق»، «طراحی سناریوهای یادگیری» و «هدایت جریان شناخت» تمرکز دارد. در این رویکرد، معلم به جای پاسخ دادن، نحوه پرسیدن را آموزش می دهد و به جای تصحیح صرف خروجی ها، بر فرآیند تعامل دانش آموز با هوش مصنوعی نظارت می کند. این مقاله با واکاوی ابعاد نظری و عملی این تغییر، چالش هایی نظیر توهمات هوش مصنوعی، اخلاق در استفاده از AI و لزوم بازتعریف نظام های ارزشیابی را مورد بحث قرار می دهد و نشان می دهد که چگونه معلم در مقام طراح سوال، می تواند تفکر انتقادی را در عصر وفور اطلاعات احیا کند.

کلیدواژه ها:

مهندسی فرمان (Prompt Engineering) ، هوش مصنوعی مولد ، نقش معلم ، پداگوژی دیجیتال ، ChatGPT ، تفکر انتقادی ، طراحی آموزشی ، سواد هوش مصنوعی.