کاربرد فناوری های آموزشی در تدریس علوم تجربی و نقش آن در یادگیری عمیق

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RRCONF01_5865

تاریخ نمایه سازی: 19 بهمن 1404

چکیده مقاله:

مفهوم یادگیری عمیق در آموزش علوم تجربی، که بر درک ساختارهای بنیادین، استدلال علمی، و کاربرد دانش در موقعیت های جدید تاکید دارد، نیازمند تحولی اساسی در روش های تدریس سنتی است. در این میان، فناوری های آموزشی (EdTech) به عنوان ابزاری قدرتمند، پتانسیل دگرگون سازی محیط کلاس درس و تسهیل فرآیندهای شناختی پیچیده را فراهم آورده اند. این مقاله علمی-پژوهشی به بررسی نقش محوری فناوری های نوین، از شبیه سازی ها و واقعیت مجازی گرفته تا ابزارهای تعاملی مبتنی بر داده، در ارتقاء یادگیری عمیق در حوزه علوم تجربی (شامل فیزیک، شیمی و زیست شناسی) می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل چگونگی استفاده از این فناوری ها برای ایجاد تجربیات یادگیری فعال، کاوشگرانه و مبتنی بر حل مسئله است که فراتر از حفظیات سطحی عمل کند.فناوری ها این امکان را فراهم می آورند که مفاهیم انتزاعی و پدیده های میکروسکوپی یا ماکروسکوپی که مشاهده مستقیم آن ها دشوار است، به صورت ملموس و قابل تعامل درآیند. برای مثال، شبیه سازی ها (Simulations) به دانش آموزان اجازه می دهند تا متغیرها را دستکاری کرده، فرضیه سازی کنند و نتایج آزمایش ها را بدون محدودیت های زمانی یا منابع فیزیکی مشاهده نمایند، که این امر مستقیما به تقویت مهارت های استدلال استقرایی و قیاسی کمک می کند. همچنین، فناوری های تعاملی مانند پلتفرم های یادگیری شخصی سازی شده (Adaptive Learning Platforms) می توانند مسیر یادگیری هر دانش آموز را بر اساس نیازها و سطح درک او تنظیم کنند، که این شخصی سازی سنگ بنای یادگیری عمیق است. با این حال، موفقیت در به کارگیری این ابزارها منوط به تغییر نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر و طراح تجربیات یادگیری است. معلم باید آموزش ببیند تا فناوری را به عنوان یک مکمل مفهومی و نه یک جایگزین تدریس در کلاس، به کار گیرد. این مقاله همچنین به چالش های اجرایی نظیر شکاف دیجیتال، کمبود زیرساخت ها، و نیاز به آموزش مستمر معلمان می پردازد و در نهایت، راهکارهای عملی مبتنی بر طراحی آموزشی موثر و رویکردهای یادگیری فعال (مانند یادگیری مبتنی بر پروژه یا PBL) را ارائه می دهد تا اطمینان حاصل شود که فناوری به طور معناداری به اهداف یادگیری عمیق در علوم تجربی خدمت می کند.

نویسندگان

مریم موسوی نسب

لیسانس علوم تجربی