سواد رسانه ای یا رژیم مصرف رسانه ای؟ راهکارهای عملی برای مدیریت زمان اسکرین تایم دانش آموزان

در عصر حاضر، حضور فراگیر فناوری های دیجیتال و وابستگی روزافزون دانش آموزان به ابزارهای هوشمند، چالش های نوینی را در عرصه های آموزشی، تربیتی و سلامت روان ایجاد کرده است. مسئله اصلی این پژوهش، واکاوی دو رویکرد غالب در مواجهه با این پدیده است: «سواد رسانه ای» که بر توانمندسازی شناختی و مهارت های انتقادی تاکید دارد و «رژیم مصرف رسانه ای» که بر محدودیت های کمی و مدیریت زمان متمرکز است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و با استناد به منابع پژوهشی، استدلال می کند که هیچ یک از این دو رویکرد به تنهایی قادر به حل معضل اعتیاد دیجیتال و کاهش پیامدهای منفی اسکرین تایم (زمان صفحه نمایش) نیستند. در عوض، تلفیقی هوشمندانه از هر دو، تحت عنوان «مدیریت جامع زیست دیجیتال»، راهکار بهینه محسوب می شود. یافته ها نشان می دهد که اعمال محدودیت بدون آگاهی بخشی منجر به «اثر میوه ممنوعه» شده و سواد رسانه ای بدون انضباط زمانی، در برابر الگوریتم های اعتیادآور پلتفرم ها آسیب پذیر است. در نهایت، راهکارهای عملی برای والدین و مربیان جهت ایجاد تعادل در زندگی دیجیتال دانش آموزان ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سواد رسانه ای ، رژیم مصرف رسانه ای ، اسکرین تایم ، دانش آموزان ، سلامت دیجیتال ، اعتیاد اینترنتی ، مدیریت زمان.