چارچوب مفهومی توسعه سواد هوش مصنوعی برای دانش آموزان

در عصر تحول دیجیتال و گسترش فزاینده فناوری های هوش مصنوعی در تمامی ابعاد زندگی بشری، توسعه سواد هوش مصنوعی به عنوان یکی از شایستگی های اساسی و ضروری برای دانش آموزان قرن بیست و یکم مطرح شده است که نقش حیاتی در آمادگی آنان برای مشارکت فعال و موثر در جامعه دیجیتال و اقتصاد دانش محور آینده ایفا می کند. این مقاله با هدف ارائه چارچوب مفهومی جامع برای توسعه سواد هوش مصنوعی در میان دانش آموزان و تبیین الزامات برنامه درسی ملی برای تحقق این هدف استراتژیک، به بررسی ابعاد مختلف این مفهوم چندوجهی می پردازد. روش پژوهش حاضر مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات پژوهشی داخلی و خارجی، تحلیل اسناد بالادستی آموزشی، و بررسی تجارب موفق کشورهای پیشرو در زمینه ادغام سواد هوش مصنوعی در نظام آموزشی است که یافته های آن نشان دهنده ضرورت طراحی برنامه درسی ملی جامع، انعطاف پذیر و متناسب با نیازهای دانش آموزان ایرانی در سطوح مختلف تحصیلی است. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که توسعه سواد هوش مصنوعی نه تنها به آموزش مهارت های فنی و برنامه نویسی محدود نمی شود، بلکه شامل درک مفاهیم بنیادی هوش مصنوعی، تفکر محاسباتی، استدلال الگوریتمی، آگاهی اخلاقی، و توانایی تعامل هوشمندانه و مسئولانه با سیستم های هوش مصنوعی در زندگی روزمره است که مستلزم تحول بنیادین در برنامه های درسی، روش های تدریس، و سیستم ارزشیابی آموزشی کشور می باشد.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، برنامه درسی ملی ، آموزش فناوری ، تفکر محاسباتی ، شایستگی های قرن بیست و یکم ، تحول آموزشی