تاثیر روش های تدریس آزمایشگری بر رشد مهارت های آزمایشی و روش علمی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس آزمایشگری بر رشد مهارت های آزمایشی و روش علمی دانش آموزان انجام شده است. با بهره گیری از رویکرد مرور نظام مند و تحلیل مضمون، مطالعات داخلی و بین المللی مربوط به دوره ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ بررسی شدند. یافته ها نشان می دهند که روش تدریس آزمایشگری موجب تقویت توانایی های مشاهده، فرضیه سازی، آزمون فرضیه ها و تحلیل داده ها می شود و یادگیری را از حالت منفعل به یادگیری فعال، تجربی و مبتنی بر شواهد تبدیل می کند. نتایج تحلیل مضمون حاکی از آن است که عناصر کلیدی این رویکرد شامل فعالیت محوری، تعامل گروهی، بازاندیشی علمی و خودارزیابی تجربی هستند که تعامل آن ها به شکل گیری مهارت علمی پایدار و نگرش پژوهش محور در دانش آموزان منجر می شود.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس آزمایشگری ، مهارت های آزمایشی ، روش علمی ، یادگیری تجربی ، تحلیل مضمون