آشنایی با ویژگی های دانش آموزان کم توان ذهنی در مدارس

کم توان ذهنی، نوعی کم توانی است با محدودیت های معنادار در کارکرد هوشی و رفتارسازشی؛ به نحوی که رفتارسازشی به صورت مهارت های سازشی مفهومی، اجتماعی و عملی بیان می شود . کم توانی ذهنی چیزی نیست که شما باشید مانند بلند یا کوتاه بودن. همچنین چیزی نیست که شما داشته باشید مانند موی قهوه ای یا بازوهای بلند. آن اختلال پزشکی، جسمانی یا سلامت نیست. کم توانی ذهنی یک شیوه کارکرد است که در دوران کودکی آغاز می شود و با محدودیت هایی در هوش و مهارت های سازشی مشخص می شود. کم توانی ذهنی در تطابق بین توانمندی ها و ضعف های فرد و ساختار و انتظارات محیط او منعکس می شود. افراد کم توان ذهنی برای یادگیری تکالیفی که بسیاری از همسالان آن ها به طور اتفاقی یاد می گیرند، به کمک خاص نیاز دارند. مشکلات یادگیری ناشی از کم توانی ذهنی می تواند موانعی را در بسیاری از حوزه های زندگی به وجود آورد و این مشکلات اغلب به وسیله پیش داوری و تبعیض وخیم تر می شوند. با حمایت از طرف خانواده ها، معلمان، همسایگان و همسالان، دانش آموزان کم توان ذهنی می توانند در مدرسه و دیگر مکان ها و زمان ها موفق باشند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، کم توان ذهنی ، در مدارس.