اثربخشی درمان فعالسازی رفتاری در اضطراب اجتماعی دانش آموزان متوسطه شهر طبس

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان فعالسازی رفتاری در اضطراب اجتماعی دانش آموزان متوسطه شهر طبس انجام شد. پژوهش حاضر از نیمه آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون- پس آزمون دوگروهی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه نهم دوره اول متوسطه شهر طبس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ در شهر طبس بودند. به منظور جمع آوری داده ها، نمونه ای شامل ۳۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای مورداستفاده جهت دستیابی به اهداف پژوهش عبارت بودند از مقیاس اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (۲۰۰۰)، جهت تحلیل داده، از روش های آمار توصیفی مانند محاسبه میانگین، انحراف معیار و آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد، میانگین گروه آزمایش در مولفه های اضطراب اجتماعی نسبت به گروه کنترل کاهش یافته است. لذا می توان گفت که در کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان موثر بوده است، لذا نتایج نمایانگر افق های تازه ای در مداخلات بالینی است و ارزیابی های بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.

کلیدواژه ها:

درمان فعالسازی رفتاری ، اضطراب اجتماعی ، دانش آموزان