هوش مصنوعی و شکل گیری یادگیری متناسب با ویژگی های رشدی دانش آموزان ابتدایی: رویکردی نو به آموزش شخصی محور

با گسترش فناوری های نوین و نفوذ روزافزون هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، مفهوم یادگیری شخصی محور به عنوان یکی از رویکردهای تحول آفرین در آموزش، به ویژه در دوره ابتدایی، اهمیت فزاینده ای یافته است. دوره ابتدایی به دلیل حساسیت های رشدی، تفاوت های فردی گسترده و نقش بنیادین آن در شکل گیری نگرش ها و توانمندی های شناختی دانش آموزان، نیازمند رویکردهایی است که بتواند آموزش را متناسب با ویژگی های شناختی، عاطفی و اجتماعی هر یادگیرنده تنظیم کند. هوش مصنوعی با بهره گیری از تحلیل داده های آموزشی، الگوریتم های یادگیری ماشین و سیستم های تطبیقی، امکان شناسایی تفاوت های فردی دانش آموزان و طراحی مسیرهای یادگیری متناسب با سطح توانایی، سرعت یادگیری و نیازهای رشدی آنان را فراهم می سازد. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی نقش هوش مصنوعی در شکل گیری یادگیری شخصی سازی شده در آموزش ابتدایی می پردازد و نشان می دهد که چگونه این فناوری می تواند از آموزش یکنواخت و معلم محور عبور کرده و به سمت یادگیری دانش آموزمحور حرکت کند. یافته های نظری پژوهش حاکی از آن است که به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی، ضمن ارتقای کیفیت یادگیری، می تواند به افزایش انگیزه، بهبود درک مفاهیم، تقویت خودتنظیمی و توجه موثرتر به تفاوت های رشدی دانش آموزان منجر شود. در نهایت، مقاله بر ضرورت آماده سازی معلمان، تدوین چارچوب های تربیتی متناسب و توجه به ملاحظات اخلاقی در بهره گیری از هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی تاکید می کند.