تاثیر آموزش مهارت های اجتماعی بر بهبود تعاملات و اعتماد به نفس کودکان کم توان در مقطع ابتدایی

کودکان کم توان در مقطع ابتدایی اغلب با چالش های متعددی در تعاملات اجتماعی و اعتماد به نفس مواجه هستند که می تواند یادگیری و رشد تحصیلی آنان را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های اجتماعی بر بهبود تعاملات و افزایش اعتماد به نفس این کودکان انجام شده است. روش پژوهش کیفی و توصیفی بوده و داده ها از طریق مشاهده کلاس ها و فعالیت های گروهی، مصاحبه با معلمان، مربیان و والدین و بررسی اسناد و برنامه های آموزشی جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد که آموزش مهارت های اجتماعی موجب بهبود مهارت های ارتباطی کودکان، افزایش مشارکت فعال در فعالیت های گروهی، رشد توانایی حل مسئله و تصمیم گیری مستقل، و ارتقای اعتماد به نفس آنان می شود. کودکان آموزش دیده توانسته اند تعاملات مثبت با همسالان خود برقرار کنند، مهارت های اجتماعی و هیجانی خود را تقویت نمایند و در محیط آموزشی با انگیزه بیشتری حضور فعال داشته باشند. این آموزش ها همچنین موجب کاهش رفتارهای انزواطلبانه و افزایش حس تعلق اجتماعی کودکان می شود. یافته ها نشان می دهد که نقش معلمان و مربیان در فراهم کردن محیط حمایتی و ارائه بازخورد موثر بسیار حیاتی است و همکاری والدین نیز یادگیری مهارت های اجتماعی را تقویت می کند. در نهایت، آموزش مهارت های اجتماعی به عنوان یک راهبرد موثر تربیتی و آموزشی می تواند به توانمندسازی کودکان کم توان، بهبود تعاملات اجتماعی و ارتقای اعتماد به نفس آنان کمک کند.واژگان کلیدی: کودکان کم توان، مهارت های اجتماعی، اعتماد به نفس، تعاملات اجتماعی، آموزش تعاملی