تاثیر آموزش معکوس بر یادگیری و مشارکت دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش معکوس بر یادگیری و مشارکت دانش آموزان در مقطع ابتدایی انجام شد. مسئله اصلی پژوهش، کاهش مشارکت فعال و یادگیری سطحی دانش آموزان ناشی از روش های سنتی تدریس در نظام آموزشی ایران است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی با رویکرد کتابخانه ای بود و داده ها از طریق تحلیل نظام مند منابع فارسی معتبر در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۲ جمع آوری گردید. یافته ها نشان داد که آموزش معکوس تاثیر مثبتی بر کیفیت یادگیری دانش آموزان، به ویژه در درک مفاهیم پایه ای و کاربست دانش در موقعیت های جدید دارد و مشارکت آنان را در ابعاد رفتاری، شناختی، عاطفی و عاملی ارتقا می دهد. با این حال، اجرای موثر این روش مستلزم رفع چالش هایی همچون ناهمگونی دسترسی به فناوری، نیاز به آمادگی حرفه ای معلمان و همکاری خانواده هاست. نتیجه گیری نهایی حاکی از آن است که آموزش معکوس با بومی سازی و تطبیق با ویژگی های رشدی دانش آموزان ابتدایی می تواند راهکاری کارآمد برای ارتقای کیفیت آموزش در مدارس ایرانی باشد