طراحی مدل تصمیم گیری چندهدفه برای تخصیص بهینه منابع آموزشی در مدارس دورافتاده

این پژوهش با هدف طراحی مدل تصمیم گیری چندهدفه برای تخصیص بهینه منابع آموزشی در مدارس دورافتاده انجام شد. مسئله اصلی تحقیق، نابرابری در توزیع منابع آموزشی و فقدان چارچوبی کمی برای همزمان سازی اهداف متضاد کارایی، عدالت و پایداری در تخصیص این منابع است. پژوهش از نوع کاربردی و با روش کتابخانه ای-تحلیلی انجام گرفت؛ به این ترتیب که پس از شناسایی معیارهای موثر از طریق مرور ادبیات، مدل ریاضی مبتنی بر تلفیق برنامه ریزی آرمانی (GP) و تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP) طراحی شد. اعتبارسنجی مدل با استفاده از داده های ۱۴۲ مدرسه دورافتاده در استان سیستان و بلوچستان انجام پذیرفت. یافته ها نشان داد مدل پیشنهادی قادر است ضمن کاهش ۱۸ درصدی هزینه های لجستیکی، شاخص عدالت فضایی را ۲۲ درصد بهبود بخشد و پوشش دسترسی به منابع آموزشی را به بیش از ۹۰ درصد افزایش دهد. نتایج حاکی از آن است که رویکرد چندهدفه نسبت به سیاست های تک هدفه فعلی، راه حل های متعادل تر و کاربردی تری برای کاهش شکاف آموزشی در مناطق محروم ارائه می دهد.