شیوه های تقویت هویت دینی دانش آموزان با محوریت فعالیت های پرورشی

هویت دینی به عنوان یکی از ابعاد بنیادی هویت فردی و اجتماعی نقش مهمی در شکل گیری نگرش ها، رفتارها و ارزش های دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی شیوه های موثر تقویت هویت دینی دانش آموزان با محوریت فعالیت های پرورشی در مدارس ابتدایی شهرستان الیگودرز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش کیفی-توصیفی و مبتنی بر تحلیل میدانی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم، معلمان و مربیان پرورشی مدارس بود که نمونه ها به روش هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، مشاهده مشارکتی و تحلیل اسناد و برنامه های پرورشی گردآوری شد و با روش تحلیل محتوا و کدگذاری باز و محوری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که فعالیت های مشارکتی، تجربه محور، داوطلبانه و گفت وگو محور بیشترین تاثیر را در تقویت ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری هویت دینی دانش آموزان دارند. همچنین نقش مربیان و معلمان در هدایت این فعالیت ها و ایجاد تجربه های معنادار، بسیار تعیین کننده است. از سوی دیگر، کمبود منابع، ضعف برنامه ریزی و نگاه صوری به فعالیت های پرورشی از مهم ترین موانع اثرگذاری این فعالیت ها بود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که طراحی برنامه های پرورشی منسجم، تجربه محور و مشارکتی می تواند به شکل موثری هویت دینی دانش آموزان را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

هویت دینی ، فعالیت های پرورشی ، دانش آموزان ابتدایی ، تجربه محور ، مشارکتی