بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر تجربه بر یادگیری فعال دانش آموزان ابتدایی

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر تجربه بر یادگیری فعال دانش آموزان دوره ابتدایی مدارس ناحیه ۱ کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی–پیمایشی با رویکرد کمی و کیفی بود و از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای استفاده شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مدارس ابتدایی ناحیه ۱ کرمانشاه بود که نمونه نهایی شامل ۶۰۰ دانش آموز از پایه های سوم تا ششم در گروه های آزمایش و کنترل انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه یادگیری فعال، آزمون مهارت های حل مسئله و مشاهده مشارکت دانش آموزان بود که پایایی و اعتبار آن از طریق محاسبه آلفای کرونباخ و نظر متخصصان تایید شد.گروه آزمایش تحت برنامه آموزش مبتنی بر تجربه به مدت ۸ هفته قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل به روش سنتی آموزش دید. داده های کمی با استفاده از آزمون T مستقل و تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) و داده های کیفی از طریق تحلیل محتوا مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر تجربه تاثیر مثبت و معناداری بر تمامی مولفه های یادگیری فعال شامل مشارکت در فعالیت ها، حل مسئله، تفکر انتقادی، خودتنظیمی و تعامل اجتماعی دارد (p<۰.۰۱). مشاهدات کلاس نیز حاکی از افزایش انگیزه، همکاری گروهی و خلاقیت دانش آموزان بود.با توجه به نتایج، آموزش مبتنی بر تجربه می تواند به عنوان یک روش موثر برای تقویت یادگیری فعال و مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد و پیشنهاد می شود برنامه های درسی و فعالیت های کلاس به سمت تجربه محوری هدایت شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر تجربه ، یادگیری فعال ، دانش آموزان ابتدایی ، مشارکت ، خودتنظیمی