بررسی اثر فعالیت های استقلال محور بر خودباوری دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر فعالیت های استقلال محور بر خودباوری دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر اسلام آباد غرب در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه های سوم تا ششم بود که با نمونه گیری خوشه ای تصادفی ۱۲۰ نفر (۶۰ نفر گروه آزمایش و ۶۰ نفر گروه کنترل) انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه خودباوری روزنبرگ و پرسشنامه محقق ساخته فعالیت های استقلال محور بود. روش پژوهش شبه آزمایشی با طراحی پیش آزمون و پس آزمون بود و داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که فعالیت های استقلال محور موجب افزایش معنی دار خودباوری دانش آموزان شد و بیشترین اثر بر ابعاد اعتماد به توانایی حل مسئله و احساس ارزشمندی مشاهده شد. همچنین مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های مستقل با نمرات خودباوری رابطه مثبت و معنی دار داشت. نتایج پژوهش حاکی از آن است که طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر استقلال و مسئولیت پذیری می تواند نقش موثری در تقویت خودباوری کودکان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

فعالیت های استقلال محور ، خودباوری ، دانش آموزان ابتدایی ، مسئولیت پذیری ، تصمیم گیری مستقل