بررسی اثر فعالیت های خلاقانه بر انعطاف پذیری ذهنی کودکان ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی اثر فعالیت های خلاقانه بر انعطاف پذیری ذهنی کودکان ابتدایی مدارس ماهیدشت و ناحیه یک کرمانشاه انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های سوم تا ششم بود و نمونه ای ۱۲۰ نفره به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شد. پژوهش از نوع کمی و شبه آزمایشی با گروه آزمایش و کنترل بود. گروه آزمایش در طول هشت هفته در برنامه فعالیت های خلاقانه شامل بازی های نمایشی، داستان سرایی، طراحی و حل مسائل خلاقانه شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول مدرسه را دریافت نمود. ابزار سنجش انعطاف پذیری ذهنی پرسشنامه استاندارد ۳۰ سوالی با طیف لیکرت پنج درجه ای بود که روایی و پایایی آن تایید شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و آزمون های چندمتغیره (MANOVA) تحلیل گردید. نتایج نشان داد که گروه آزمایش پس از اجرای فعالیت های خلاقانه افزایش معنی داری در انعطاف پذیری ذهنی داشت (p < ۰/۰۵)، به ویژه در زمینه جابجایی بین راهبردهای حل مسئله و تفکر واگرا. تفاوت های سنی تاثیرگذاری جزئی داشت و اثرات برنامه در طول یک ماه پس آزمون تعقیبی تا حد زیادی حفظ شد. این پژوهش نشان می دهد که فعالیت های خلاقانه ابزاری موثر برای ارتقای انعطاف پذیری ذهنی کودکان ابتدایی هستند و می توانند به بهبود یادگیری، حل مسئله و سازگاری اجتماعی آن ها کمک کنند.

کلیدواژه ها:

فعالیت های خلاقانه ، انعطاف پذیری ذهنی ، کودکان ابتدایی ، بازی های نمایشی ، تفکر واگرا