همکاری مدرسه–خانواده برای ارتقای سلامت روان دانش آموزان

سلامت روان دانش آموزان یکی از مهم ترین مولفه های رشد همه جانبه و موفقیت تحصیلی آنان به شمار می رود. در سال های اخیر، افزایش فشارهای تحصیلی، تغییرات اجتماعی و چالش های خانوادگی موجب شده است که دانش آموزان بیش از گذشته در معرض مشکلات روانی و هیجانی قرار گیرند. در این میان، همکاری موثر میان مدرسه و خانواده به عنوان دو نهاد اصلی تربیتی، نقش تعیین کننده ای در پیشگیری از آسیب های روانی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان دارد. هدف این مقاله بررسی نقش همکاری مدرسه–خانواده در بهبود سلامت روان دانش آموزان و تبیین راهکارهای تقویت این تعامل است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و مرور پژوهش های داخلی و خارجی است. یافته ها نشان می دهد که تعامل مستمر، هماهنگی تربیتی، مشارکت والدین در برنامه های مدرسه و ارتباط موثر معلمان با خانواده ها، تاثیر بسزایی در کاهش اضطراب، افزایش احساس امنیت روانی و ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارد. نتایج پژوهش بر ضرورت نهادینه سازی همکاری مدرسه و خانواده در سیاست های آموزشی تاکید می کند.واژگان کلیدیهمکاری مدرسه–خانواده، سلامت روان، دانش آموزان، تربیت، مشاوره مدرسه