نقش انجمن اولیا و مربیان و ارتباط والدین با مدرسه در کاهش مشکلات رفتاری و اجتماعی دانش آموزان

هدف از این مطالعه مروری بررسی نقش انجمن اولیا و مربیان و ارتباط والدین با مدرسه در کاهش مشکلات رفتاری و اجتماعی دانش آموزان است. با توجه به اهمیت مشارکت خانواده در فرآیندهای آموزشی و تربیتی و اثرات آن بر رشد اجتماعی و رفتار دانش آموزان، پژوهش های انجام شده در ایران و خارج از کشور در این زمینه مورد تحلیل و جمع بندی قرار گرفتند. مطالعه حاضر با روش مروری انجام شده است در این پژوهش مروری، منابع داخلی و خارجی مرتبط با موضوع مورد تحلیل قرار گرفتند و یافته ها با توجه به محورهای اصلی مشارکت والدین، عملکرد انجمن اولیا و مربیان و پیامدهای رفتاری و اجتماعی دانش آموزان دسته بندی شدند. نتایج نشان داد که مشارکت فعال والدین در مدرسه و فعالیت های انجمن اولیا و مربیان، تاثیر مثبت و قابل توجهی بر کاهش مشکلات رفتاری مانند پرخاشگری، نافرمانی، گوشه گیری و اضطراب دانش آموزان دارد. همچنین این مشارکت موجب افزایش مهارت های اجتماعی، اعتماد به نفس، احساس تعلق به مدرسه و انگیزه دانش آموزان برای مشارکت در فرآیندهای آموزشی و تربیتی می شود.بررسی منابع داخلی نشان داد که تعامل مستمر والدین با معلمان و مدیران مدرسه، حضور در جلسات، کارگاه ها و برنامه های آموزشی و تربیتی و مشارکت هدفمند در تصمیم گیری های مدرسه، از مهم ترین عوامل کاهش مشکلات رفتاری و افزایش رفتارهای اجتماعی مثبت در دانش آموزان است. همچنین مطالعات خارجی نیز نشان می دهد که مشارکت والدین و ادراک مثبت دانش آموزان از این مشارکت، موجب کاهش رفتارهای بیرونی شدن و درونی شدن و ارتقای مهارت های اجتماعی و هیجانی آنان می شود.یافته های مروری نشان می دهد که فعالیت انجمن اولیا و مربیان به عنوان یک بستر رسمی و سازمان یافته برای تعامل والدین و مدرسه، نقش کلیدی در ایجاد هماهنگی و پیشگیری از مشکلات رفتاری دانش آموزان دارد. مشارکت فعال والدین و انجمن ها اثر هم افزایی دارد و بیشترین تاثیر را در کاهش رفتارهای آشکار و پرخاشگرانه نشان می دهد، در حالی که برای کاهش مشکلات درونی شدن نیازمند اقدامات تکمیلی و برنامه های حمایتی ویژه است. همچنین، کیفیت و استمرار ارتباط والدین با مدرسه به مراتب اثرگذارتر از کمیت مشارکت آنان است و نیازمند آموزش و آگاه سازی والدین درباره نقش تربیتی و آموزشی خود می باشد.این مطالعه مروری تاکید می کند که ایجاد ارتباط مستمر، هدفمند و حمایتی میان والدین و مدرسه، به همراه تقویت نقش انجمن اولیا و مربیان، می تواند به کاهش مشکلات رفتاری و اجتماعی دانش آموزان کمک کند و محیط مدرسه را برای رشد همه جانبه آنان بهینه سازد. یافته ها برای مدیران، معلمان و سیاست گذاران آموزشی اهمیت دارد و می تواند راهنمای طراحی برنامه های مشارکتی و تربیتی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

انجمن اولیا و مربیان ، مشارکت والدین ، مشکلات رفتاری دانش آموزان ، مهارت های اجتماعی ، مدرسه ، مطالعه مروری