رابطه آموزش مجازی و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دختر شهرستان زابل

فرسودگی تحصیلی به عنوان یک سازه روان شناختی و آموزشی، ریشه در پژوهش های اولیه مربوط به فرسودگی شغلی دارد فرسودگی تحصیلی در فضای آموزش مجازی ، پدیده ای چندبعدی و پیچیده است که تحت تاثیر تعامل عوامل فردی، آموزشی، فناورانه و زمینه ای شکل می گیرد. افزایش استفاده از آموزش مجازی به ویژه پس از همه گیری کووید-۱۹، نقشی تعیین کننده در تجربه تحصیلی دانش آموزان داشته است. یکی از پیامدهای مهم این تحول، فرسودگی تحصیلی است که به صورت خستگی هیجانی، کاهش انگیزش و کارآمدی دانشجویان تعریف می شود و می تواند عملکرد تحصیلی را کاهش دهد. هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین آموزش مجازی و فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان است. در این مطالعه از پرسشنامه فرسودگی تحصیلی و داده های جمع آوری شده از ۳۰۰ دانش آموز دختر و پسر متوسطه دوم شهرستان زابل استفاده شد و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و تحلیل رگرسیون انجام گرفت. یافته ها نشان دادند که استفاده طولانی مدت از محیط های آموزش مجازی با سطوح بالاتر فرسودگی تحصیلی ارتباط مثبت دارد (P<۰.۰۵)، و حضور اجتماعی معلمان آنلاین به طور معناداری با کاهش فرسودگی همراه بود (P<۰.۰۵). این نتایج با پژوهش های بین المللی در مورد نقش تنهایی و فقدان تعامل در آموزش مجازی مطابقت دارد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، آموزش مجازی ، دانش آموزان