مدل های جدیدآموزش درس علوم تجربی درمقطع ابتدایی

درس علوم تجربی در مقطع ابتدایی، به عنوان سنگ بنای سواد علمی و پرورش مهارت های تفکر نقادانه و حل مسئله در دانش آموزان، از اهمیت اساسی برخوردار است. با این حال، شواهد نشان می دهند که روش های سنتی آموزش اغلب قادر به پرورش روحیه کاوشگری و درک عمیق مفاهیم علمی نبوده اند. در نتیجه، حرکت به سمت الگوهای نوین آموزشی که بر مشارکت فعال، خلاقیت و تجربه عملی تاکید دارند، به یک ضرورت انکارناپذیر تبدیل شده است. این مقاله با هدف تبیین و تحلیل مدل های جدید آموزش علوم تجربی در دوره ابتدایی و بررسی اثربخشی آن ها تدوین شده است. رویکرد این مقاله، مروری-تحلیلی است و با مطالعه و پژوهی در ادبیات موضوعی معاصر و یافته های پژوهشی جدید، مدل های نوین را دسته بندی و واکاوی می کند. یافته ها حاکی از آن است که مدل هایی همچون یادگیری مبتنی بر پژوهش، یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر بازی و یادگیری با بهره گیری از فناوری های دیجیتال (نظیر نرم افزارهای آموزشی و آزمایشگاه های مجازی) تاثیر مستقیم و معناداری بر بهبود عملکرد یادگیری، تعمیق فهم علمی و افزایش انگیزه و علاقه دانش آموزان دارند. همچنین، تاکید بر خلاقیت به عنوان محور برنامه درسی علوم، می تواند بستری برای تجلی استعدادهای دانش آموزان فراهم آورد. اگرچه پیاده سازی این مدل ها با چالش هایی مانند کمبود امکانات، نیاز به آموزش تخصصی معلمان و بازنگری در شیوه های ارزشیابی همراه است، اما راهکارهای عملی برای غلبه بر این موانع وجود دارد. در نتیجه، به کارگیری نظام مند این الگوهای نوین می تواند تحول کیفی در آموزش علوم ابتدایی ایجاد کرده و دانش آموزان را برای زیستن در دنیایی پیچیده و پویا آماده سازد.

کلیدواژه ها:

مدل های آموزشی ، درس علوم تجربی ، مقطع ابتدایی ، مهارت های تفکر نقادانه ، درک عمیق مفاهیم علمی.