ارزیابی کارایی رویکرد تئاتری در پرورش عاطفه مثبت و ارتقاء خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی دهگلان

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر رویکرد تئاتری بر عاطفه مثبت و خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان دهگلان انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است این پژوهش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایش و کنترل در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون می باشند. جامعه آماری تحقیق، شامل دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان دهگلان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ است. نمونه این پژوهش شامل ۴۰ نفر از جامعه می باشد که از طریق نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای بدین صورت که در ابتدا ۲ مدرسه، از هر مدرسه ۱ کلاس و از هر کلاس ۲۰ نفر انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در گروه گواه (۲۰ نفر)و در گروه آزمایش (۲۰ نفر) قرار می گیرند. ابزار اندازه گیری دو پرسشنامه عاطفه مثبت تحصیلی دانش آموزان (مهاجر و همکاران ۱۴۰۰) و پرسشنامه استاندارد خودپنداره تحصیلی شافلی و همکاران (۲۰۰۲) و برنامه مداخله آموزش مبتنی بر رویکرد تئاتری افلاکی فرد(۱۳۹۶) استفاده شد.روای و پایایی پرسشنامه ها به ترتیب ۰.۸۷ و ۰.۷۴ بدست آمد.تحلیل داده های تحقیق که توسط نرم افزار SPSS۲۵ انجام پذیرفت، ابتدا به بررسی توصیفی داده های تحقیق پرداخته شد و ضمن بررسی فرض نرمالیتی توزیع متغیرها از طریق آزمون کلموگروف-اسمیرنوف، با استفاده از ازمون های تحلیل کواریانس یک و چندمتغیره به آزمون فرضیات تحقیق پرداخته شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از آموزش مبتنی بر رویکرد تئاتری ،عاطفه مثبت و خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان دهگلان را بهبود می بخشد و این تاثیرگذاری هم به صورت کلی و هم به صورت جزئی مورد تایید بوده است.در نتیجه باتوجه به یافته های پژوهش پیشنهاد می شود به منظور افزایش میزان خودپنداره تحصیلی و عاطفه مثبت دانش آموزان استفاده از آموزش مبتنی بر گیمیفیکیشن(نمایشی) بیش از پیش مورد توجه معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر رویکرد تئاتری ، عاطفه مثبت ، خودپنداره تحصیلی.